ஷீரடி சாய்பாபாவின் முழுமையான வாழ்க்கை வரலாறு: பிறப்பு முதல் மகாசமாதி வரை

ஷீரடி சாய்பாபாவின் முழுமையான வாழ்க்கை வரலாறு: ஷீரடி வருகை முதல் மகாசமாதி வரை

இந்திய ஆன்மீக வரலாற்றில் மிக முக்கியமான மற்றும் உலகம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான பக்தர்களால் வழிபடப்படும் ஒரு மகான் ஷீரடி சாய்பாபா. மதம், இனம், மொழி என்ற அனைத்து எல்லைகளையும் தாண்டி, மனித குலத்திற்கு அன்பையும், அமைதியையும் போதித்தவர் அவர். அவரது பிறப்பு முதல் அவர் மகாசமாதி அடைந்தது வரையிலான வாழ்க்கை வரலாறு பல அற்புதங்களும், ஆழமான வாழ்க்கை தத்துவங்களும் நிறைந்தது.

பிறப்பும் ஆரம்ப காலமும்: ஒரு விடைதெரியாத ரகசியம்

ஷீரடி சாய்பாபாவின் உண்மையான பெயர், அவர் பிறந்த இடம், மற்றும் அவரது பெற்றோர் யார் என்பது இன்றுவரை உலகிற்குத் தெரியாத ஒரு ரகசியமாகவே உள்ளது. அவர் சுமார் 1838 ஆம் ஆண்டு பிறந்திருக்கலாம் என்று வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். தன்னைப் பற்றிப் பெருமையாகவோ அல்லது தனது கடந்த காலத்தைப் பற்றியோ பாபா எப்போதுமே வெளிப்படையாகக் கூறியதில்லை. அவரைப் பொறுத்தவரை, உலகப் பற்றுதல்களையும் அடையாளங்களையும் தாண்டிய ஒரு நிலையிலேயே அவர் வாழ்ந்தார்.

ஷீரடிக்கு முதல் வருகை: வேப்பமரத்தடியில் ஒரு இளம் துறவி

மகாராஷ்டிரா மாநிலத்தில் உள்ள அகமதுநகர் மாவட்டத்தில் அமைந்திருக்கும் ஒரு சிறிய கிராமம்தான் ஷீரடி. 1854 ஆம் ஆண்டு, பாபாவுக்கு சுமார் 16 வயது இருக்கும்போது, அவர் முதன்முதலாக ஷீரடி கிராமத்திற்குள் நுழைந்தார். ஒரு பெரிய வேப்பமரத்தின் அடியில், உலக சிந்தனைகள் ஏதுமின்றி ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்திருந்த அந்த இளம் துறவியைக் கண்டு கிராம மக்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர்.

பகலிலும் இரவிலும் குளிர், வெயில் என எதையும் பொருட்படுத்தாமல் அந்த வேப்பமரத்தடியிலேயே அவர் தியானம் செய்து வந்தார். சில காலம் ஷீரடியில் தங்கியிருந்த அந்த இளம் துறவி, பின்னர் யாருக்கும் சொல்லாமல் திடீரென அந்த கிராமத்தை விட்டு மறைந்துவிட்டார்.

மீண்டும் வருகையும் ‘சாய்’ என்ற பெயரும்

சில ஆண்டுகள் கழித்து, சாந்த் பாட்டீல் என்பவரின் திருமணக் குழுவினரோடு ஒரு விருந்தினராக பாபா மீண்டும் ஷீரடிக்கு வந்தார். அந்தத் திருமணக் குழுவினர் ஷீரடியில் உள்ள கண்டோபா கோவிலின் அருகே வண்டிகளை நிறுத்தினர்.

அப்போது அந்த கோவிலின் பூசாரியாக இருந்த மஹல்சாபதி என்பவர், வண்டியிலிருந்து இறங்கிய அந்த இளம் துறவியைப் பார்த்து, உணர்வுபூர்வமாக “யா சாய்” (வாருங்கள் சாய்) என்று வரவேற்றார். மராத்தி மொழியில் ‘சாய்’ என்றால் ‘துறவி’ அல்லது ‘கடவுள்’ என்று பொருள். அந்த நிமிடத்தில் இருந்து, உலகம் முழுவதும் அவர் ‘சாய்பாபா’ (சாய் தந்தை) என்று அன்போடு அழைக்கப்படத் தொடங்கினார்.

துவாரகாமாயி: உடைந்த மசூதியும் அணையாத நெருப்பும்

ஷீரடிக்கு வந்த பாபா, அங்கிருந்த ஒரு பழைய, சிதிலமடைந்த மசூதியில் தங்கத் தொடங்கினார். அந்த மசூதிக்கு அவர் வைத்த பெயர்தான் “துவாரகாமாயி”. அந்த இடம் எல்லா மதத்தினருக்கும் திறந்தே இருந்தது. இந்துக்களும், இஸ்லாமியர்களும் ஒன்றாக வந்து அவரைத் தரிசித்தனர்.

துவாரகாமாயியில் பாபா ஒரு புனித நெருப்பை உருவாக்கினார். அதற்கு ‘துனி’ (Dhuni) என்று பெயர். அந்த நெருப்பு அவர் வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் அணையாமல் எரிந்து கொண்டிருந்தது (இன்றும் ஷீரடியில் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது). அந்த துனியில் இருந்து கிடைக்கும் சாம்பலை ‘உதி’ (Udi) என்று பக்தர்களுக்கு வழங்கினார். இந்த உதி, பக்தர்களின் பல தீராத நோய்களைக் குணப்படுத்தும் அருமருந்தாகச் செயல்பட்டது.

பிச்சை எடுத்தலின் தத்துவம்

பாபா ஒரு மிகப் பெரிய மகானாக இருந்தபோதிலும், தினமும் ஷீரடி கிராமத்தில் உள்ள ஐந்து வீடுகளுக்குச் சென்று உணவிற்காகப் பிச்சை ஏற்பார். கிடைத்த உணவை ஒரு பாத்திரத்தில் ஒன்றாகக் கலந்து, விலங்குகளுக்கும் பறவைகளுக்கும் கொடுத்த பிறகு, மீதமிருப்பதை மட்டுமே அவர் உண்பார். இது மனிதர்களிடம் உள்ள ‘நான்’ என்ற அகங்காரத்தை (Ego) அழித்து, எளிமையைக் கற்றுக்கொடுப்பதற்கான ஒரு செயல்முறையாகவே அவர் பின்பற்றினார்.

சாய்பாபாவின் முக்கியப் போதனைகள்

சாய்பாபா எந்த ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தையும் ஆதரிக்கவோ, எதிர்க்கவோ இல்லை. அவரது போதனைகள் அனைத்தும் மனிதநேயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

• சிரத்தா மற்றும் சபூரி: பாபா தனது பக்தர்களிடம் எதிர்பார்த்தது இரண்டே விஷயங்களைத்தான். ஒன்று ‘சிரத்தா’ (Shraddha) அதாவது முழுமையான நம்பிக்கை; மற்றொன்று ‘சபூரி’ (Saburi) அதாவது பொறுமை. இந்த இரண்டும் இருந்தால் வாழ்க்கையில் எதையும் சாதிக்கலாம் என்பது அவரது வாக்கு.

• சப்கா மாலிக் ஏக்: “கடவுள் ஒருவரே” (Sabka Malik Ek) என்பது பாபாவின் தாரக மந்திரம். கடவுள் எல்லோர் இதயத்திலும் இருக்கிறார், அவரை மதத்தின் பெயரால் பிரிக்கக் கூடாது என்பதைத் தொடர்ந்து வலியுறுத்தினார்.

மகாசமாதி: நிரந்தரமான ஆன்மீக இருப்பு

1918 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 15 ஆம் தேதி, விஜயதசமி திருநாளன்று, மதியம் சுமார் 2:30 மணியளவில் பாபா தனது பூத உடலை நீத்து மகாசமாதி அடைந்தார். அவரது உடல் ஷீரடியில் உள்ள புட்டி வாடா (தற்போதைய சமாதி மந்திர்) என்ற இடத்தில் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டது.

அவர் சமாதி அடைவதற்கு முன்பு தனது பக்தர்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதி இன்றும் பலரால் உணரப்படுகிறது:

“நான் இந்த உலகத்தை விட்டுச் சென்றாலும், எனது சமாதியிலிருந்து நான் பேசுவேன். என்னை முழுமையாக நம்பும் பக்தர்களின் தேவைகளை எனது சமாதி நிறைவேற்றும்.”

ஷீரடி சாய்பாபாவின் வாழ்க்கை ஒரு வரலாற்று நிகழ்வு மட்டுமல்ல; அது இன்றும் கோடிக்கணக்கான மக்களின் மனங்களில் நம்பிக்கையாகவும், வழிகாட்டியாகவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அவரது போதனைகள் காலத்தை வென்று, என்றென்றும் நிலைத்திருக்கும்.